1. YAZARLAR

  2. Ahmet Şükrü KILIÇ

  3. Yüz milyon verseler, bir yıl yazmadan durabilir misin?
Ahmet Şükrü KILIÇ

Ahmet Şükrü KILIÇ

Yazarın Tüm Yazıları >

Yüz milyon verseler, bir yıl yazmadan durabilir misin?

A+A-

Sana bir  trilyon verseler, hiçbir yerde yazmayacaksın diye şart koşsalar kabul eder misin?” diye soruyor.

Eski para bir trilyon mu yeni para bir trilyon mu?” diye soruyorum ben de.

Yeni para” diyor.

Kabul etmem” diyorum.

Öyle düşündüğünüz gibi değil, gayet ciddi cevap verdiğimi bilen biri, bu kez sürelendiriyor zamanı; “Bir yıl hiçbir yerde yazmayacaksın diye şart koşulsa, yüz milyon verilse onu kabul eder misin?”  diyor.

Ona da “Hayır” diyorum.

Ailen için de kabul etmez misin?” diyor.

Ben de “Zaten ailemi korumak için kabul etmem, o para insanın eline geçtiğinde aile mi kalır” diyorum.

Birçok tanıdığım var öyle, kolay yoldan para kazandığı için en zor zamanda yanında yer almış eşini, çocuklarını kolayca elden çıkarıp, yeni heyecanlar peşinde koşan!

Yüz milyonun ne kadarını hissederek harcayabilir insan?

Ev, araba, yeme içme, gezmek, sonrası neyini hissedebilir ki?

Ayrıca kimin ne kadar yaşayacağının da garantisi yok. Belki bir gün, belki bir yıl, belki on yıl, oldu olacak daha da artırabiliriz elli yıl daha ömür koyalım kendimize. Her geçen zaman günahlarımızdan arınmayı getirmeyecek artıracaksa niye daha fazla para, niye daha fazla yaşamak istesin insan?

Elli yaşına basmış biri olarak ne ev alma derdi taşıdım ne de araba. Birkaç kez ehliyet almaya niyetlendim, ona da üşengeçliğim engel oldu.

Basit bir hayat istedim hep, vazgeçemeyeceğim hiçbir mal-mülk olmasın hayatımda istedim, malımızın mülkümüzün olduğu zamanlar da oldu, kaybettiğimizde de en küçük ‘ah-vah’ demedik. Tek derdim ailemi geçindirecek kadar bir gelirimin olması, hiçbir zaman birikmişim de olmadı. Yine hayatta tek hevesim çocuklarımın eğitimini tamamlaması; ahlaklı, eğitimli, kendi ayakları üzerinde duran evlat yetiştirmek!

Paranın yetmeyeni de fazlası da zulümdür insana. Evim olmadı ama ev almak isteyen dostlarım oldu, arabam olmadı ama araba almak isteyen dostlarım da oldu. Evin de arabanın da en küçük eksikliğini hissetmedim. Araba gerekli olduğunda bir alo kadar yakın oldu dostlarım, ayağım yerden kesiliyor nasıl olsa ne zaman gerek duysam!

Aldığım cezalara üç yıl erteleme geldiğinde de duramadım, üç yıl hiç yazmasaydım ya da kimseye dokunmadan yazmaya devam etseydim, cezaların hepsi affolacaktı!

Doğrusu azlık içinde benim kadar varlıklı yaşayan insan da yok, şükürler olsun Rabbime!

Önceki ve Sonraki Yazılar