1. YAZARLAR

  2. Alper Mikdat AKINCI

  3. Nuri Pakdil’in “Umut” tiyatro oyunu umudumuzu kırdı!
Alper Mikdat AKINCI

Alper Mikdat AKINCI

Yazarın Tüm Yazıları >

Nuri Pakdil’in “Umut” tiyatro oyunu umudumuzu kırdı!

A+A-

Nuri Pakdil’in “Umut” adlı tiyatro oyunu,  Ankara Devlet Tiyatrosu tarafından İrfan Şahinbaş Atölye Sahnesi’nde sahnelendi.

Biz de bütün bir aile güzel bir oyun izleme umuduyla yollara düştük.

Oyunun Yönetmenliğini Murat Demirtaş yapmış, oyuncular, sahne, dekor, kostümler hepsi harika, bir oyun aynı denkliği göstermiyor maalesef.

O oyunculara, kabiliyetlerine yazıktır, günahtır, senaryo biraz daha coşkun, diyaloglar biraz daha canlı olabilirdi.

Baştan sona karşılıklı konuşmalarda dahi bir vaiz, bir nutuk diyaloğu oyunu çekilmez kılıyor, yer yer aynı anlatım ve diyaloglar olabilirdi.

Oyunu, diyalog kısmından daha çok danslar ve görsel aktarımlar tamamlıyor, bir buçuk saatlik oyunda diyalogları toplasan yarım saati biraz geçer.

Nuri Pakdil’in adına da yazık, eserine de; “Bir oldu bitti”ye getirilecek, Nuri Pakdil’in tiyatro eserini ilk kez biz sahneledik denilecek bir durum olmamalıydı.

Oyun arasında çekip giden insanlar da oldu, oyuna Nuri Pakdil isminden dolayı katlananlar da.

Oyunu Nuri Pakdil de izlemiş, heyecanını, tebriklerini oyuncularla paylaşmış, nezaketini korumuş.

Oyundan insanın aklında kalan bir söz olmaz mı?

Bir, iş yapmak vardır bir de bir iş yapıyormuş gibi kendini göstermek vardır; bu oyun tamamen bir iş yapıyormuş gibi kendini göstermek isteyen anlayışın eseridir.

Oyun sonrası oyunu değil ama oyuncuları alkışladık, hepsi de başarılı insanlardı, hepsi de alkışı hakkediyordu, hepsi de bir siparişin hakkını veren insanlardı; Devlet Tiyatroları Yöneticileri sanatı da sanatçıları da kendi nümayişlerine ortak etmemelidir.

İnsan yıkanmakla temizlenmez” diyor oyunun ilk sahnesinde, oyun Nuri Pakdil ismiyle de temizlenmez.

Hemen akılda bir cümle kalmış diye yüklenmeyin bana da. Ben akılda kalan cümleden daha çok oyunun sahneleniş şeklini eleştiriyorum.

Bir ışık o kadar mı güzel olur, insanların ses tonları öyle bir oyuna bile o kadar mı ruh katar, bir ölü ancak bu kadar diriltilebilir!

Opera Binası önünden tiyatro sahnesine servisle gittik, aynı şekilde servisle geri döndük. Dönüşte “Nasıl buldun oyunu” sorusuna verilen cevap: “Beş para etmez!”di.

İnsanların emeklerine yazık, izleyenlerin ayırdığı vakte yazık, o kadar masrafa yazık, yapmayın!

Oyun Türkiye genelinde ve yurtdışında da sahnelenecekmiş!

İzleyici kitlenin ilk kez Nuri Pakdil oyunu izlemesinin anlayışını her sahnelenen yerde görmek mümkün olmayabilir. İzleyici ile oyuncuları olumsuzluk karşısında karşı karşıya getiren bir Devlet Tiyatrosu anlayışı en büyük zulmü oyuncularına yapmış olur.

Oyun yeniden ele alınmalıdır, yeni diyaloglar eklenmelidir, baştan sonra izleyenlerde yüz mimikleri oluşturmayan, en küçük yüreğe de yüze de vurmayan bir oyun sahneleme başarısı gösterdiği için Devlet Tiyatrolarını tebrik ediyorum!

Önceki ve Sonraki Yazılar