1. YAZARLAR

  2. Ahmet Şükrü KILIÇ

  3. Göğsüm yerinden fırlıyor, eşimin de gözleri doluyor!
Ahmet Şükrü KILIÇ

Ahmet Şükrü KILIÇ

Yazarın Tüm Yazıları >

Göğsüm yerinden fırlıyor, eşimin de gözleri doluyor!

A+A-

Fikir çilesi nedir onu da yaşadık, beden çilesi nedir onu da.

Öylesine keyf aldık ki; her seferinde her zorluğun ardında bir kolaylık olduğunu da gördük, her sıkıntının ardında yeni bir huzurun doğduğunu da.

Her türlü sıkıntıyı omuzlarımızda taşıdığımız zamanlarda dahi birçok insan sıkıntılarımızı paylaşmak şöyle dursun, kendi sıkıntılarını da bizimle paylaştı.

Bu öyle bir şey ki, hani hayır, hasenat için herkes hep belli başlı insanlara gider, onlar da “Benimle mi kazandın arkadaş” demez ya, biz de kendi sıkıntılarımızın üzerine gelen sıkıntıları ekledik.

Asla yalnız kalmadık, bizimle birlikte mücadeleye omuz verenler çıkmasa da, bir kardeş yakınlığından da öte, bizim sıkıntılarımızı da paylaşan hep birileri oldu hayatımızda.

Zorluk gibi görülen ne varsa, hepsi gelip geçtiğinde insanın hayatında iz bile bırakmıyor.

Bazen yüreğimin derinliklerinde yara aramaya çıktığım oluyor, öncesinde sarsan zelzeleler nasıl da yürek zeminimizi hiçbir boşluk bırakmadan yerli yerine oturtmuş, şükrediyorum Allah’a.

Nefes gibi, su gibi, yaşatan yemek gibi her bir mücadele.

Eşimle birlikte Tren Garı’na yürüyoruz.

Bir anda karar değiştiriyorum, yolu değiştiriyoruz. 

Gözlerimiz de kulaklarımız da birbirimizde, konuşuyoruz.

Yaşlı bir kadının yanından geçtiğimizi bile farketmiyorum. Eşim uyarıyor, “Bu teyzenin bir sıkıntısı var herhalde” diyor.

Hemen geri dönüyorum. “Buyur teyze” diyorum.

Bana bir çamaşır tozu al” diyor. Deterjan istediğini anlıyorum.

Bir bakkal dükkanının önündeyiz.

Ne istiyorsan alalım” diyorum.

Önden dükkana giriyor. Belli ki önceden girmiş, hiçbir yere bakmadan eliyle koymuş gibi alıyor.

Bakkal sahibi biraz mahcup, anlıyorum biraz önce ondan da istediğini.

Alıyor deterjanı, sırtında taşıdığı çantasını indiriyor, özenle koyuyor içine.

Amcanın çamaşırlarını yıkayacağım, ne kadar yıkasam da toz olmadan çıkmıyor” diyor.

Paranın üzerini de bırakıyorum çantasına.

Dışarı çıktığımızda, ellerime sarılıyor, “Senin kölen olayım” diyor.

Tutuyorum ellerini, öpüyorum avuç içlerini.

Göğsüm yerinden fırlayacak gibi oluyor, eşimin de gözleri doluyor.

Hiçbir mücadele insana dokunan kadar vurgun yaşatamaz insana!

Önceki ve Sonraki Yazılar