1. YAZARLAR

  2. Doğan HİSAR

  3. Bir kez dokunamadan kaybetmek varmış, ölüm var insanın başında!
Doğan HİSAR

Doğan HİSAR

Yazarın Tüm Yazıları >

Bir kez dokunamadan kaybetmek varmış, ölüm var insanın başında!

A+A-

Sana bir şey diyeyim mi Yurdanur kardeş!

İnsan aşkını buldu mu bu dünyada, sonuna kadar gitmeli peşinden.

Keşke evleneydik.

Hasibeme bir kez dokunamadan kaybetmek varmış, bak sana.

Hiç ölmeyecekmişiz gibi yaşıyoruz ama ölüm var insanın başında.

Yukarda alıntıladığım satırlar “Çemberimde gül oya” dizisinden bir replik.

Bir vebalı gibi kaçtığımız, kendimizi dokunamadan binlerce kez öldürdüğümüz, aşktan da öte sorumlu olduğumuz hakikatler var bu hayatta.

Köşemde kullandığım resim üniversite yıllarına ait. Anadolu Dersanesi’nde felsefe dersimize giren Nevzat Arabacı daha ilk derste “Her doğan insan, ölmeye adaydır” demişti.

Daha çocuk yaşta babasını kaybetmiş bir insan için ölüm üzerine duyumlara, çıkarımlara ne gerek vardı aslında; o kadar etkilenmiştim ki bu sözden, öleceğimizi bile bile yaşamak içimdeki bütün korkuları darağacına dizmişti.

Hayatı yüreklice yaşamak, sadece insanın bildiği ve inanması gereken bir gerçekti. Bir insanın öleceğini bilerek yaşaması bir bilgiden daha çok bilinç gerektiriyordu.

Dokunmamız gereken ne varsa, bir kez olsun dokunamadan öleceğiz.

Bu bilgi bizde bilince dönüşmediği sürece, hiçbir şeyi hakettiği denklikte değiştiremeyiz.

İnsanların karakterleri ve dünyaya bakışlarının eşitliği biraraya getiriyor onları.

Aynı düşünceleri paylaştığımız insanlarla ilişkilerimizin oranını da mizaçlarımız ve dünyaya bakışlarımız belirliyor.

Tanıdığımız insanlarla aynı düşünceleri paylaşmamız, aynı yerlerde birlikteliğimizi de sağlamıyor.

Aynı düşünceleri paylaşan insanların kendilerini adlandırdığı yapılarda, hepimiz kendi mizacımıza uygun, birlikte çalışabileceğimiz ya da hedeflerimizin benzerliği neyse o kriterleri üzerinde taşıyan insanlarla birlikte yapıları yöneten ve yönlendiren bir konum elde etmek istiyoruz.

Bir yapılanmanın yöneticilerini belirleme kudretine sahip olduğumuzda, içimize almayacağımız insanlar, yönetici durumda olduklarında da bizleri içine almayacaktır.

Liyakat bizler için çok seslendirdiğimiz, hesaplarımıza denk düşen yerlerin dışında asla aramayacağımız bir meziyettir!

Bugüne kadar bizlerin dokunamadığı hakikat liyakattir.

Bugüne kadar dokunamadığımız o kadar çok zulüm var ki!

Bugüne kadar dokunamadığımız o kadar çok haksızlıklar oldu ki, ölüm aklımızın ucundan bile geçmedi, haksızlık yapan zalimlerden korktuk sadece.

Hiçbir şey zor değil, ölüm var insanın başında.

Neden bu kadar insanla, boyunu aşan işlerle uğraşıyorsun” diyorsun ya bayım!

Dokunamadan ölmemek için!

Önceki ve Sonraki Yazılar